Ponieważ wokół orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie “Kozak przeciwko Polsce” już pojawiło się wiele komentarzy osób, nie znających i nie rozumiejących owego orzeczenia – a więc, jak to zwykle bywa, najbardziej podatnych na natychmiastowe oburzenie – dużym nakładem sił i środków, w trosce o publiczną edukację w materii prawnej, zapoznałem się z orzeczeniem, a co ważniejsze – z jego uzasadnieniem.

 

W uzasadnieniu tym są dwa kluczowe akapity, które poniżej przetłumaczę i wyjaśnię zawarte w nich pojęcia doktrynalne, nie zawsze dla nie-prawników oczywiste.

W paragrafie nr 92 Trybunał Strasburski stwierdza (uwaga – tłumaczenia moje, niestety nie oficjalne, bo nie uzyskałem jeszcze certyfikatu tłumacza w ETPC):

Orientacja seksualna jest pojęciem objętym Artykułem 14. Co więcej, gdy określone rozróżnienie funkcjonuje w tej intymnej i delikatnej sferze indywidualnego życia prywatnego specjalnie poważne przyczyny muszą być podane przed Sądem by uzasadnić środki (prawne – przyp. WS), na które wpłynęła skarga. Gdy różnica traktowania oparta jest na płci lub orientacji seksualnej, margines uznania wymaga nie tylko by wybrane środki generalnie pasowały do celów, jakie chce się osiągnąć, ale też musi być wykazane, że są one w danych okolicznościach niezbędne. W istocie, jeśli przyczyny przytaczane dla (uzasadnienia – przyp. WS) zróżnicowanego traktowania były oparte wyłącznie na orientacji seksualnej strony skarżącej, stanowiłoby to dyskryminację w rozumieniu Konwencji”.

Tłumaczenie trudniejszych pojęć:

Artykuł 14 Konwencji: zakaz dyskryminacji w ochronie poszczególnych uprawnień, przewidzianych przez Europejską Konwencję Praw Człowieka z 1950 (wraz z późniejszymi Protokołami);

Margines uznania: pole dowolności dla regulacji prawnych przyjmowanych przez państwa członkowskie Rady Europy (uwaga: nie Unii Europejskiej!!!), będące sygnatariuszami Konwencji. Margines ten jest szerszy albo węższy, w zależności od typu uprawnień. Idea jest taka, że specyficzne okoliczności panujące w określonym kraju mogą przemawiać za rozwiązaniami prawnymi odmiennymi od rozwiązań przyjętych w innych państwach członkowskich.

Generalna idea wyrażona w akapicie 92: w przypadku zróżnicowanego traktowania w oparciu o orientację seksualną, związek między tym traktowaniem a celami, jakie państwo chce i może osiągnąć, musi być wyjątkowo ścisły (przyjęcie tych właśnie środków musi być niezbędne dl osiągnięcia dopuszczalnych celów).